دعوا بر سر جیب مردم

دعوا بر سر جیب مردم

دعوا بر سر جیب مردم

   مدتی است که در بازار(شما بخوانید اکوسیستم) استارت آپی کشور که چندان هم زنده نیست و بخصوص در فضای مجازی(نامی آشنا برای اینکه بگوییم هر آنچه در این فضا اتفاق می افتد جهنمی است) مجادله ای در گرفته است به نام انحصار طلبی و شکستن انحصار و......

قضیه از این قرار است که سفره ای پهن شده است به نام خدمت رسانی(شما خود هر آنچه می خواهید بخوانید)  در زمینه سفارش و ارسال غذا!!!

برخی از فعالین این حوزه با اتکا به شورای رقابت(که محلی از اِعراب ندارد) شکایتی نموده اند که شرکت اسنپ  با ایجاد پلتفرم اینترنتی خود(اسنپ فود)اقدام به ایجاد انحصار در این زمینه نموده است و قراردادهای انحصاری می بندد و در نهایت و خلاصه اینکه بازار را از دست استارت آپ های دیگر که خود را قدیمی فرض نموده در آورده اند.

در نهایت این شکایت و شکایت کشی به جایی که اصل وجودی آن به دلیل عملکرد گذشته است زیر سئوال است ، رای به تخریب انحصار داده شد.

اما قضیه وجه دیگری نیز دارد، ابتدا اجازه بدهید ضمن عرض مقدمه زیر بیان نماییم بصورت چکیده چه بر به اصطلاح اکوسیستم آمده است:

 تخریب و شکستن قواعد کهنه و خلق ارزش ها برای سهولت کارکرد و افزایش کیفیت زندگی مردم سبب ساز ظهور و حضور استارت آپ ها شد، در این راستا موقعیت هایی بدست آمد که عبارت بودند از:

  • کپی کردن ایده هایی که امتحان خود را پس داده و سبب بهبود و تسهیل روند جاری زندگی مردم شدند، مانند تاکسی ها و پیک های(ارسال و دریافت مرسولات) اینترنتی
  • خلق و به روز نمودن ابزار های کاربردی در حوزه های گوناگون بر اساس روند پیشرفت و ورود تکنولوژی به کشور مانند: تبلیغات و بازاریابی بر بستر پلتفرم های آن لاین، مباحث یادگیری الکترونیکی و....
  • خلق و ایجاد ابزار های جدید در جهت ارائه خدمات بهتر به مردم و کاهش هزینه ها و اتلاف زمان در ارائه خدمات با توجه به پیشرفت و ورود تکنولوژی به کشور ماندد: خدمات بانکی، پرداخت و دریافت ها و......
  • خلق و ایجاد بستر هایی که سبب شده مردم از دارایی های خود آگاهانه تر استفاده نموده و فرایند های جاری زندگی را موثر انجام دهند مانند: ایجاد پلتفرم های فروش آن لاین و....
  • خلق و ایجاد فرصت هایی جهت ارائه خدماتی جنبی مانند: ارسال غذا

البته این لیست را تا بیش از  30 مورد می توان ادامه داد که مجالی نیست.

 

پُرواضح بود که استارت آپ هایی که وارد فرایند های لجستیکی می شوند(مانند: اسنپ و الو پیک و....) در مدت زمان کوتاهی به اهمیت قدرت لجستیکی خود پی برده و با در اختیار داشتن قدرت مالی و امکانات لجستیکی سعی در ارائه سبد متنوع تری از خدمات خواهند نمود که نیاز مجددی به تجهیز سخت افزاری نخواهد داشت و از سوی دیگر استارت آپ هایی که بدون تجهیزات سخت افزاری و تنها به سبب استفاده از فرصت پیش آمده، ایجاد شده بودند در نهایت قافیه را باختند و با استفاده از فضای رسانه ای مجازی موجود یا فراهم شده قضیه را تبدیل به یک بحث اجتماعی نمودند.

فارغ از نتایج این مناقشات ذکر یک نکته  بسیار ضروری می باشد که قریب به اتفاق فروشندگان و تولید کنندگان و ارائه دهندگان غذا در کشور امروزه خود امکان ارسال غذا و دریافت سفارشات را دارند و این دعوای مجازی نه بر سر افزایش کیفیت خدمات، ایجاد ارزش افزوده مضاعف برای مشتریان و.... بوده است  بلکه به نظر نگارنده  قضیه تنها سهم خواهی و کسب سود بیشتر بوده است.

بی صبرانه امیدواریم به جای اینگونه اعتراض برای بیشتر دست در جیب خالی مردم کردن روزی فرارسد که اکوسیستم استارت آپی کشور اکوسیستم خلاق و با ارائه راهکاری نوین برای حل معضلات اساسی جامعه  گام بردارد و به معنای واقعی کلمه دانش بنیان و خلاقیت محور باشیم.

الله اعلم بالصواب


ad